Teknoloji ve Bilgi Paylaşımı Odaklı İş Birlikleri Geliştirmeliyiz

Dönüşüm yolculuğu esnasında geliştirilecek stratejik ortaklıkların finansal getirilerinden çok, teknoloji ve bilgi birikimine erişim sağlayacak yapıda olması, uzun vadede daha faydalı olacaktır.

Ramazan Akça

Ünver Group

Satış Müdürü

Yeni kârlılık alanları

Elektrifikasyondaki belirsizlikler ve yatırımların geri dönüş süresinin öngörülememesi, üreticilerin sağlıklı bir gelecek planlaması yapmasını zorlaştırıyor. Yatırımların beklenen getiriyi sağlamaması ve satışların düşük seyretmesi, firmaları kârlılığı koruyabilmek adına malzeme ve iş gücü maliyetlerini azaltmaya yönlendiriyor.

Öte yandan, küresel ölçekte yüksek faiz ve enflasyon, talebin canlanmasının önündeki en büyük engellerden biri. Bu süreçte, savunma sanayii, yenilenebilir enerji ve yedek parça sektörleri gibi daha hareketli alanlar, üreticilerin içinde bulunduğu kârlılık ve nakit akışı darboğazına bir nebze olsun katkı sağlayabilir.

Kârlılığımızı nasıl koruyarak büyüyebiliriz?

Avrupa Birliği’nin 2020-2024 yılları için belirlediği karbon emisyon hedefleri (95 g CO2/km) 2025’te 49,5 g CO2/km’ye, 2035 yılında ise net sıfır seviyesine indirilecek. Bu durum, üreticilerin daha verimli ve çevre dostu üretim teknolojilerine yatırım yapmasını kaçınılmaz kılıyor.

Ancak bu yatırımların yüksek bütçeler gerektirmesi, ticarileşme süreçlerinin uzun olması ve geri dönüş sürelerinin belirsizliği, stratejik iş birliklerini ön plana çıkarıyor. Daimler Truck ve Volvo Truck'ın yakıt hücresi üretimi için kurduğu Cell Centric ortaklığı ile Ford’un Avrupa’daki üretiminde VW’nin MEB platformunu kullanması, şirketlerin bu konuda farklı çözüm yolları aradığını gösteriyor.

Bu bağlamda, günümüz koşullarında yatırımların stratejik ortaklarla, hatta rakiplerle birlikte yapılmasının dahi dikkate alınması ve değerlendirmesi, finansal sürdürülebilirlik açısından daha rasyonel bir tercih olarak öne çıkıyor.

Uzak Doğulu üreticiler, hem içten yanmalı motorlar hem de elektrikli araçlar alanında rekabette öne çıkıyor

Çin’in elektrikli araç teknolojisinde Batı ve Amerika’nın 3 ila 5 yıl önünde olması, rakiplerini ilave önlemler almaya zorluyor. Avrupa’nın hidrojen yakıt teknolojisine yaptığı yatırımlar, Çin ile rekabette yeni bir açılım sağlayabilecek kritik hamlelerden biri.

Türkiye’deki tedarik sanayisi ise, küresel teknolojik dönüşümün aktif bir parçası olmadığı sürece, uzun vadede sadece işçilik ve coğrafi konum avantajıyla rekabet etmesinin zor olduğu açık. Bu nedenle, dönüşüm yolculuğu esnasında geliştirilecek stratejik ortaklıkların finansal getirilerinden çok, teknoloji ve bilgi birikimine erişim sağlayacak yapıda olması, uzun vadede daha faydalı olacaktır.

Günümüzde üreticiler, içten yanmalı motorlar (ICE), hibrit, bataryalı elektrikli (BEV), hidrojen yakıt hücreli ve biyoyakıtlı araçlar olmak üzere farklı yakıt türlerine yatırım yapıyor. Mevcut belirsizlik, üreticileri farklı yakıt teknolojilerine aynı anda yatırım yapmaya yönlendiriyor.

Ancak kesin olan şu ki içten yanmalı motorlara bir noktada veda edilecek. Buradaki temel soru, bu geçişin ne kadar süreceği ve hangi teknolojiye yönelineceği.

Büyük ölçekli tedarikçiler, hem finansal kaynakları hem de ana üreticilerle olan yakın ilişkileri sayesinde bu dönüşüme daha kolay adapte olabilirken, küçük ve yerel tedarikçiler için durum daha zorlu.

Bu noktada, küçük ölçekli firmaların yapması gerekenler:

Teknolojik gelişmeleri yakından takip etmek: Fuarlar, konferanslar, sempozyumlar ve OEM’lerin faaliyet raporları gibi kaynaklar sayesinde pazarın yönelimlerini öngörmek.
Stratejik iş birliklerine yönelmek: Lokal ana üreticiler, girişim (start-up) firmaları, üniversiteler, sivil toplum dernekleri ve diğer potansiyel ortaklarla ortak projeler geliştirerek teknolojiyi anlamaya ve çözüm üretmeye yönelmek.

Bu adımlar, küçük ve orta ölçekli tedarikçilerin rekabet avantajlarını koruyarak dönüşüme ayak uydurmalarını sağlayacaktır.