Onlarca yıl bambaşka boyutlarda başarılar içinde ve hala paylaşabiliyor durumda olmayı kim istemez. On yıl sonra emek yoğun işlerin azaldığı, bilgi ve birikimlerimizle ortaya koyacağımız ürün ve yazılımların bizim yerimize rutin işlerimizi yaptığı bir çağda bizler ve evlatlarımız nelerle uğraşıyor olacağız kim bilir?
SAFFET ÇAKMAK
Cadem Yönetim Kurulu Üyesi
Aslında hikayeler on yıldan çok önceleri, daha çocuklukta başlar. Masalımsı bir hayaldir, saf bir gönülle ve eğitimin henüz sınırlandıramadığı saf bir beyinle… olamayacağı ihtimalini bile düşünmediğiniz gelecek kurgusudur bu hikayeler. Okulda seveceğiniz öğretmeninizi belirler, seçeceğiniz mesleği sorgulatır. Sonraki ana gündemlerinizin, günlük faaliyetlerinizin bu hayaller doğrultusunda aktığını görürsünüz. Önünüze çıkan fırsatları bu hayaldeki gelecek kurgunuza göre seçersiniz...ki hiçbirisi tesadüf değildir.
Böyle bir hikâye, bizlerde de 50 yıl öncesine dayanıyor…
Bundan üç on yıl öncesinde, “yakında her işe karışacak, tasarım ve üretim süreçlerinde temel araç olacak” kurgusuyla teknolojiyi işimizin merkezine koymuş… günümüzü gecemizi bilgisayar destekli tasarım ve mühendislik (CAD, CAM CAE PLM…) söylem ve eylemleri ile geçiriyorduk. O günlerin inovasyonu olan “sanal tasarım ortamlarını”, müşteri beklenti ve ihtiyaçları ile birleştirerek, doğru çözümler sunmak olduğuna yönelik ‘mesajlar’ da gelmeye başlamıştı. 40 yıl hazırlık sürecinden sonra 2010’lu yıllarda kendimizi geleceğin elektrikli araçlarını kurgularken, tasarlarken buluyoruz. O günlerdeki prototip araçlarımızı; Afrika ülkelerinin bakanlarına tanıtan bakanlarımıza, “bir gün gelecek onların ülkesinde montaj hattı kuracağız” diyerek yüzümüzde gülümsemeyle bu hayali gerçekleştirmeye hizmet edecek adımlarımızı atmaya devam ediyorduk.
Covid-19 ve pandemi konusunun hayatlarımıza girmesi ile hijyen, çevre bilinci ve sürdürülebilirlik en yüksek derecede önem kazanırken; bir hayalden doğan TRAGGER Elektrikli Hizmet Araçlarını hem ülkemizde hem de dünyada müşterilerimizin kullanımına sunma başarısının gururunu yaşıyoruz.
Başarı bir ekip işidir
Ben başarıyı ekip işi olarak tarif ediyorum, paylaşabilmeyi becermektir diyorum. Zira bilginin sınırsızca paylaşıldığı çağımız, bireysel başarılara artık izin vermiyor. Nobel ödülleri dahi ekiplerle paylaştırılıyor… En başarılı aşıyı en iyi ekip çalışması oluşturanlar ortaya koyabiliyor. Gayeyi, gelecek öngörüsü ve stratejik hedefleri, trendleri, günlük aksiyon ve faaliyetleri hatta bunların kurgusunu paylaşabilmek başarıdır. Böyle başlıyor… her adımda şükretmek ve daha fazlası yok mu arttıralım diyebilmek... ile de sürüyor başarı. Aşımızın, işimizin, kazancımızın, bilgimizin ve tecrübemizin paylaşılması, karşılıksız verilebilmesi de en büyük mutluluk kaynağımız değil midir zaten. Onlarca yıl bambaşka boyutlarda başarılar içinde ve hala paylaşabiliyor durumda olmayı kim istemez. On yıl sonra emek yoğun işlerin azaldığı, bilgi ve birikimlerimizle ortaya koyacağımız ürün ve yazılımların bizim yerimize rutin işlerimizi yaptığı bir çağda bizler ve evlatlarımız nelerle uğraşıyor olacağız kim bilir?
Otomotiv sektörü çoktan dönüşüme girmiş, adı bile değişiyor . “Oto”su atılıyor, geriye kalanı” mobilite”ye dönüşüyor. “Oto”su aslında atılmıyor da tüm sürece -dijitalleşerek, otonom olarak, yapay zekâ olarak- iyice sirayet ediyor. Öyle görünüyor ki; gelecekte tüm ulaşım ve iletişim araçları, onların tasarlandığı, üretildiği, satıldığı ve servis edildiği süreçler, hizmetler neredeyse tam otonom hale gelerek, bizimle yapay zekalar beraber çalışıyor olacak.
Fiyatları ucuzlamış -ya da kullanım bedelleri oldukça azalmış- çevreci, uçabilen, yüzebilen robotik araçlar içinde… kazasız, arızasız, eğlenerek, kitaplarımızı okuyarak seyahat ediyoruz... ne güzel hayaller. Yazıya başlarken kullanmaya başladığım, “hayal” öyle bir hazine ki kullanmakla bitmiyor belki de artıyor.